Soms verandert je leven niet door een antwoord, maar door een vraag die je niet meer loslaat.
Rond Vince zijn peutertijd kwam zijn frustratie steeds meer naar de oppervlakte. Het lukte hem niet om taken af te ronden.
Een moment bleef me bij: Zijn jas aantrekken. Hij wilde het zo graag zelf doen. Vol overgave. En dan die rits. Ik zag hoe hij zichzelf leek te saboteren op het moment dat hij er bijna was.
Het lukte niet.
Het bevloog hem.
De spanning schoot omhoog.
Frustratie.
Paniek in zijn ogen.
Contact maken was moeilijk op dat moment. We stonden erbij.
We probeerden hem te begeleiden, te coachen, Soms namen we het over. Soms werden we boos. Niet uit onwil, maar uit machteloosheid.
Het frustreerde ons om hem zo te zien. En vooral: niet te weten wat hij van ons nodig had. Wat is dit toch? Waarom raakt hij hier zó van in paniek? Hier begon mijn nieuwsgierigheid naar zijn gedrag. Om te begrijpen waar het vandaan komt. En te leren wat hij van ons nodig heeft.
Van rollercoaster naar bewustwording
Hi, ik ben Nienke, een gepassioneerde vrouw en specialist in het begrijpen van geboorte en menselijk gedrag. Partner van Jordi en moeder van Vince (2020) en Noèlle (2023). We wonen in Alkmaar, naast een heerlijk park waar we dagelijks wandelen. Ik luister graag naar podcasts, spendeer tijd met mijn gezin of vriendinnen, en eerlijk? Ik kan geen dag zonder chocola.
Ik leefde jarenlang vanuit de overtuiging dat ik alles alleen moest kunnen. Nu begrijp ik waarom: tijdens mijn geboorte moest ik het alleen doen, zonder hulp. Die ervaring werd mijn diepgewortelde overtuiging – dat ik alles zelf moest oplossen. Als baby had ik die overtuiging nodig om te overleven, maar tegenwoordig dient deze overtuiging me niet meer. Dit inzicht heeft een grote rol gespeeld in hoe ik naar mezelf, mijn kinderen en de wereld kijk.
Zijn gedrag vertelde een oud verhaal
Ik kwam in aanraking met de pre en perinatale psychologie. Daarin herkende ik zoveel van Vince. In gedragingen die passend waren bij zijn geboorte-ervaring. Het was een wauw-moment. Alles viel op zijn plek. Zijn gedrag werd ineens logisch. Dat hij juist aan het einde gefrustreerd raakte. Dat de spanning opliep wanneer hij er bijna was. Dat kwam overeen met zijn geboorte.
Tijdens zijn geboorte heeft hij lang vastgezeten in het laatste stuk. Het moment waarop een baby het zelf mag afronden. Dat lukte niet. Zijn krachten raakten op. Er was paniek.
Uiteindelijk werd hij geholpen met de vacuümpomp. Hij is geboren met hulp.
Hij weet niet beter dan dat hij hulp nodig heeft. Dat hij het niet alleen kan.
Toen ik dit begreep, kon ik zijn gedrag anders bekijken. Ik zag het niet meer als onwil of tegenwerking. Maar als een herhaling van een eerdere ervaring die zich liet zien in het dagelijks leven.
De geboorte van Vince was niet langer een nare ervaring,
het is mijn goud!
Ik ging anders kijken naar Vince. Ik begon hem te begrijpen.
Ik leerde mijn eigen onmacht beter verdragen. Mijn neiging om in te grijpen, om het
voor hem op te lossen. Ik kon meer aanwezig blijven op momenten dat het spannend werd. Niet omdat het ineens makkelijk was, maar omdat ik wist wat er speelde.
En dat gaf rust. Voor hem. En voor mij. Vanuit deze ervaring ontstond Jouw Imprint.
Niet als methode. Maar als visie.
Een plek waar gedrag niet wordt losgetrokken van het begin. Waar we niet alleen kijken naar wat een kind laat zien, maar naar waar het is ontstaan.
Waar ouders niet hoeven te kiezen tussen gevoel en kennis. Maar beide mogen inzetten om hun kind écht te begrijpen.
Waar jouw imprint ontstond
Ik werkte al binnen de kind en jeugd-GGZ. Daar wordt vooral gekeken naar cognitie.
Naar gedachten, overtuigingen en gedrag in het hier en nu.
En ik zag ook dat dat helpend kan zijn. Voor sommige kinderen. Voor sommige vragen.
Maar ik begon steeds duidelijker te ervaren dat dit niet het hele verhaal is.
De oorsprong van gedrag ligt veel dieper
Niet in wat ze denken. Maar in wat hun lichaam heeft ervaren.
De wortels van gedrag ontstaan al tijdens de zwangerschap, tijdens de geboorte.
In de allereerste ervaringen van veiligheid, spanning en stress. Daar waar nog geen woorden zijn.
Geen bewust geheugen. Maar wel een zenuwstelsel dat leert hoe de wereld werkt.
Steeds vaker voelde ik: we proberen gedrag te veranderen, terwijl we de oorsprong niet kennen.
We fixen. We sturen bij. We trainen. Maar we begrijpen niet altijd wat een kind nodig heeft.
Mijn missie werd helder. Ik wil ouders helpen gedrag te leren begrijpen in plaats van het alleen maar te fixen. Zodat ze anders kunnen kijken. Anders kunnen reageren. En hun kind kunnen ondersteunen
op een manier die echt past bij wie het is en wat het heeft meegemaakt.
Lieve jij,
Laten we samen jullie verhaal ontdekken, bewustzijn creëren, en de kracht van geboorteverhalen gebruiken om verbinding te maken met het gedrag van jouw kind.